از چار شهر چه که ز نه چرخ چنبری

از دهر زاد و دهر فضولی نمای را

خون ریختی گرش نبدی حق مادری

تیغش ز چار شهر خراسان خراج خواست

شمشیر گوشت خواره او را مزوری است

آن کس که خورد رست ز دست مزوری

گر خصم او بجهد طلسمی بساخته است