خضری که آب علم ز بحر یقین خوری

صدرا تو را جلالت اسکندر است لیک

هم ظل ذوالجلالی و هم نور آفتاب

بر اسمانی و غم اهل زمین خوری

بر گنج سایه از پی بذل زر افکنی