هیچ کس عمر گرامی نفروشد به عدم

خون شو ای چشم که این سوز جگر کس را نی

تنم از اشک به زر رشته خونین ماند

هیچ زر رشته ازین تافته تر کس را نی

سر این بیع مرا هست اگر کس را نی

درد دل بر که کنم عرضه که درمان دلم

کیمیائی است کز او هیچ اثر کس را نی