آن جگر تر کن من کو که ز نادیدن او

سر این بیع مرا هست اگر کس را نی

درد دل بر که کنم عرضه که درمان دلم

کیمیائی است کز او هیچ اثر کس را نی

خشک آخورتر ازین دیده تر کس را نی

غم او بر دل من پرده زنگاری بست

کس چو داند که بر این پرده گذر کس را نی