زبان بران زمانه به گشتن اند، مگوی

چو طیره گشت کفایت ده خراسانی

چه گفت بوزنه را گفت: کون دریده زنا

برای رشم فروشیت کو زبان دانی

که در زمانه منم هم زبان خاقانی

سقاطه های تو آن است و شعر من این است

به تو چه مانم؟ ویحک به من چه می مانی