از پریشانی این ملک بده آگاهی

ای صبا با دم من کن نفسی همراهی

به سوی شاه بر از من سخنی گر خواهی

قدوه و عمده شاهان جهان غازان را

گو درین مصر که فرعون درو صد بیش است

نان عزیز است که شد یوسف گندم چاهی

گو بدان ای به وجود تو گرفته زینت