نیست در روم از اسلام به جز نام و شده ست

اسب شطرنج کجا غم خورد از بی کاهی

ترکمان خسری هر نفس از هر طرفی

بر ولایت بزند چون اجل ناگاهی

قطب دین مضطرب و رکن شریعت واهی

بیم آن است که ابدال خضر را گویند

گر سوی روم روی مردن خود می خواهی