به زیارت به سوی مشتی دون

پنجی و چاری و سه ای و دوی

ای که سنگ هنگ نیست ترا

چون خس از باد خوی یافه دوی

کعبه کعبتین نه ای چه شوی

به هوا سوی کس نشاید رفت

از پی دین روا بود که روی