دل و چشمم ز دو زلفش سیهی بر سیهی

دل و جان را زخم و حلقه او با رخ او

صدهزاران ره وانگه خطر صدر رهی

از بس اندیشه زلفینش به غم در پوشید

دیده با چهره او کرد حریفی تا من

در میان دو رخش دارم بر پادشهی

گر چه تاب گنهم نیست ولیک از پی او