پس حمد کرا زیبد کز زیب عبادت

از آتش نوری تو و از آب صفایی

از منقبت و رای مصابی و مصیبی

وز مکرمت و بخت صبیئی و صبایی

بیمار گنه را تو چو الحمد شفایی

پس درد کجا ماند در دیده دانش

چون دیده او را ز لطیفی تو دوایی