شرع از تو همی بالد کز آب عنایت

بیمار گنه را تو چو الحمد شفایی

پس درد کجا ماند در دیده دانش

چون دیده او را ز لطیفی تو دوایی

اندر چمن فایده با نشو و نمایی

گر چرخ فلک خصم تو باشد تو به حجت

با چرخ بکوشی به همه حال و برآیی