به لقمه ای که تناول کنم ز دست کسی

که اوفتاده نبینی بر ابروان چینم

که در ریاضت و خلوت مقام من دارد؟

که جامه خواب کلوخست و سنگ بالینم

رواست گر بزند بعد از آن به زوبینم

گرم دهند خورم ورنه می روم آزاد

نه همچو آدمیان خشمناک بنشینم