شنیدم کان مخالف طبع بدخوی

مفاصل نرم کرد از هر دو سویش

دگر روز آمدش پویان به درگاه

به بوی آنکه تمکینش کند شاه

به بی شکری بگردانید ازو روی

حکیم از بخت بیسامان برآشفت

برون از بارگه می رفت و می گفت