تو نیکویی کن و در دجله انداز

مبارک باد سال و ماه روزت

ندانستند قدر فضل و رایت

وگرنه سر نهادندی به پایت

که ایزد در بیابانت دهد باز

که پیش از ما چو تو بسیار بودند

که نیک اندیش و بدکردار بودند