به روانی و نفاذ فرمانت

روی بازار جهان فانی

بنده روزی دو گر از خدمت تو

مانده محروم ز بی سامانی

کان نرفتست ز نافرمانی

حکمها بود که مانع بودند

بیشتر طالعی و یزدانی