گفت تشریف پادشا وانگه

رمزکی شاعرانه پنهانی

از تو وز پادشاه و از تشریف

عقل درهم کشیده پیشانی

تو به وصفش رسی و بتوانی

هان و هان تا ترا عمادی وار

از سر ابلهی و نادانی