معزول بود ز خوش لقایی

کبر تو کم است و کبریا بیش

از کبر نه ای ز کبریایی

آن روز که عمر در غم مرگ

نیلوفر تیغ چشمها را

چون لاله کند به کم بقایی

از نسبت فعل سایه گیرد