سقای سر کوی امل خصم ترا دید

اندر خم چوگان مراد تو چو گویی

نصرت به لب چشمه شمشیر تو بگذشت

آن کرده ز خون حاصل هر معرکه جویی

فریاد برآورد که سنگی و سبویی

ای خصم ترا حادثه چون سایه ملازم

آن رنگ نیابد به از آن هیچ رکویی