ز تو دور باد آز و دیوانگی

نباید که مردم فروشی به گنج

که برکس نماند سرای سپنج

همه راستی جوی و فرزانگی

ز پیوند و خویشان مبر هیچ کس

سپاه آنچ من یار دادمت بس

درم بخش هر ماه درویش را