دگر کیست آنک از در پادشاست

وزیشان که خسپد به تیمار نیز

دگر آنک در شهر دانا که اند

گر از نیستی ناتوانا که اند

جهاندیده پیرست و گر پارساست

شهنشاه گوید که از رنج من

مبادا کسی شاد بی گنج من