این گویهای زر که بدین سبز گنبدست

شاها بدان خدای که بر دست قدرتش

هفت آسمان چو مهره به دست مشعبدست

فرماندهی که در خم چوگان حکم اوست

کین بنده تا ز خدمت بزم تو دور ماند

روزی دم خوش از دم او برنیامدست