وز برف ریزه گوشه هر ابر پاره ای

تیری که جیب گنبد گردونش ترکشست

اکنون که از گشاد فلک بر مسام ابر

پیکان باد را گذر تیر آرشست

تیغست گوییا که به گوهر منقشست

برحسب حال مطلع شعری گزیده ام

واورده ام به صورت تضمین و بس خوشست