که این چو کشتی نوحست و او چو طوفانست

که او مشیر همه کارهای اقبالست

که او مدار همه کارهای دیوانست

بجز حمایتش از حادثات امان ندهد

به کار خادمش اندیشه ای همی باید

به از گذشته که اندیشه ناک و حیرانست

به بنده وعده الوان چه بایدش بستن