ز طوق طوعش خالی مباد گردن دهر

هماره تا ز ورای کمال نقصانست

مباد هیچ بدی از سپهر و ارکانش

که از کمال بزرگی سپهر و ارکانست

که بس یگانه و فرزانه و سخندانست