اینک ما را ز خیار آتش وزنی جستست

صنعت و حرفت ما هر دو تو می دانی چیست

آن چرا تیزرو و این ز چه روی آهستست

گفت از عیب خود و از هنر ما مشناس

کار فرمای دهد رونق کار من و تو

داند آن کس که دمی با من و تو بنشستست

کار فرمای مرا پایه من معلومست