دشنام من دهد چه کنم گرچه مصعبی است

بوطیب آنکه سرد و جفا گفت مر مرا

بگذاشتم که مرد سفیهست و عقربی است

ور زانکه از سفه به همه عمر در جهان

از حرمت علیکم او تا به قد سلف

هرچ از تبار اوست پلیدست و روسبی است