که در وجود همان لذتست و آسانیست

ترا اگر عملی داد روزگار چه شد

مرا به جای عمل عملهای یونانیست

به شهوتی که براندی همی چه پنداری

به روح من نشوی زنده تات ننمایم

که از چه نوع مرا عیشهای روحانیست

وگر تو گویی عیش من و تو هر دو یکیست