مرد را سرگشته دارد اختلافات سموت

بخت را دانی که یارد کرد حی لاینام

اعتکاف سده درگاه حی لایموت

طالب مقصود را یک سمت باید مستوی

من چو کرم پیله ام قانع به یک نوع از غذا

توامان با صبر چون وتر حنیفی با قنوت

فضله طبعم نسیج الوحد از این معنی شدست