باز چون دست به شطرنج تفرج یازی

از پی نظم جهان کرد بساط شطرنج

چرخ را اسب و رخی طرح کند در تدبیر

فتنه را بر در شه مات نشاند بی رنج

ای ز دست تو طمع رقص کنان بر سر گنج

شاه شطرنج که در وقت ضرورت ستده است

بارها خانه فرزین و پیاده به سپنج