جاودان جانت ز بند حادثات آزاد باد

آن مکان کز تو فلک قدر و زمین بسطت شده است

در نهاد خود فلک سقف و زمین بنیاد باد

گفته ای از روی آزادی نزولی کن درو

وانکه گفتی طبع ما را شاد گردان گاهگاه

گاه و بی گاهت دل صافی و طبع شاد باد

پایه شعر از عذوبت برده ای بر آسمان