وانکه گفتی طبع ما را شاد گردان گاهگاه

در نهاد خود فلک سقف و زمین بنیاد باد

گفته ای از روی آزادی نزولی کن درو

جاودان جانت ز بند حادثات آزاد باد

گاه و بی گاهت دل صافی و طبع شاد باد

پایه شعر از عذوبت برده ای بر آسمان

آشمان را کمترین شاگرد تو استاد باد