باد شهرت را که دارد نسبت از باد بهشت

گاه و بی گاهت دل صافی و طبع شاد باد

پایه شعر از عذوبت برده ای بر آسمان

آشمان را کمترین شاگرد تو استاد باد

بر سر از تشویر طبعت خاک و در کف باد باد

کمترین بندگان از بندگان خاص تو

ای خداوندیت عام از بندگانت یاد باد