گهی نشیب فتد کار و گه فراز افتد

به بیست بیت مدیح تو در کرم بینی

چنان فتد که به اصلاح آن نیاز افتد

عجب مدار که اندر سرای عالم کون

ز حرص مدح تو باشد که از درخت سخن

لطیفه ای مثلا نیم پخته باز افتد