چو مرد حادثه بر صبر پای بفشارد

در این که هستی مردانه وار پای افشار

که بر سر تو فلک موی هم نیازارد

در فرج به همه حال زود بگشاید

ترا هنوز مقامات ملک باز پس است

خطاست آنکه همی حاسد تو پندارد

تو آفتاب ملوکی و سایه یزدان