چو خواهی که آزاد باشی ز رنج

نماندی که پایش برفتی ز جای

ز دانا سخن بشنو ای شهریار

جهان را برین گونه آباد دار

بی آزار و بی رنج آگنده گنج

بی آزاری زیردستان گزین

بیابی ز هرکس به داد آفرین