وز سراپرده آن شاه کز انگشت نفاذ

سالها گوهر تاجش فلک افروزی کرد

پاسبانی جهان گر تو بگویی بکند

فتنه بی عدل کزین پیش جانسوزی کرد

ماه را پرده دری کرد و قبادوزی کرد

از شب و روز میندیش که با تست بهم

آنکه از زلف شبی کرد و ز رخ روزی کرد