که گر امروز بر افلاک خواند

نه آن دامن کشیدست از تکبر

که گردون گرد منت برفشاند

کم از بیتی بود وا و با

بحمدا به اقبال خداوند

که بختش هرچه باید می چشاند

فذلک چون تو کردی عزم جنبش