دل او را که شاد باد نژند

دفع چشم بد جهانی را

همچنین نرم نرم و خنداخند

داشت از روی مصلحت دو سه روز

ور تو کفارتی نهی آنرا

من نباشم بدان سخن خرسند

کادمیزاده ای که بی گنه است