در این بیجاده و بیجاده آن خون کند

ای خداوندی که از دریای دستت روزگار

آز مفلس را چو کان تا جاودان قارون کند

گر سموم قهر تو بر بحر و کان یابد گذر

ور نسیم لطف تو بر آتش دوزخ وزد

شعله او فعل آب دجله و جیحون کند

کلک تو میزان حشر آمد که در بازار ملک