حاش لله گر بماند یک مه دیگر به مرو

راست چون دیوی بود کش انکژه در ... کنند

از شره گویی همی حلوای صابونی خورد

گر خمیر نان او خود جمله از صابون کنند

آه و واویلا که تا این چند مسکین چون کنند

کز نهیب معده او هر شبی تا بامداد

اهل شهر و روستا بر نان همی افسون کنند