مخت سوب و بکند او که از بیخم بکند

آه و واویلا که تا این چند مسکین چون کنند

کز نهیب معده او هر شبی تا بامداد

اهل شهر و روستا بر نان همی افسون کنند

طبع موزونم همی زاندیشه ناموزون کنند

صاحبا یارب جزایت خیر بادا خیر کن

کندرین موسم بسی خیرات گوناگون کنند