گرده گاه جهان شکافته باد

که کمال تو نور خور ندهد

لقمه بی جگر نمی یابم

شد چنین عمر او نظر ندهد

که یکی گرده بی جگر ندهد

ملک الموت را ملامت نیست

که به بیمار گل شکر ندهد