تو جهان نیستی جهانداری

که یکی گرده بی جگر ندهد

ملک الموت را ملامت نیست

که به بیمار گل شکر ندهد

این اشارت به تو ضرر ندهد

تو بکن زیبد ار قضا نکند

توبده شاید از قدر ندهد