چون با تو نیست گویمش آن بازخواست زود

گفتی که نزد ما به امانت نهاده بود

وامروز هرکه گویدم آن نیم ثروتی

کز مادر زمانه به تدریج زاده بود

گویی دهنده از سر جودی نداده بود

گردون چو سگ به فضله خود بازگشت کرد

بیچاره او که کارش با این فتاده بود