ور نشاید که عوض خواهد ازو آیدش آن

تا رسیدست برو دایه و زن می گاید

بنده چون از پس آن رفته نخواهد رفتن

عوض آن اگر از خواجه بخواهد شاید

که حوالت نپذیرد پس از آن تا ناید