من بدین دوستی شدم راضی

که ز بدعت جهان چه می زاید

دوستان را به رنج بگذاری

تا فلکشان به غم بفرساید

که ترا این چنین همی باید

گرچه در محنتی فتادستم

که دل از دیده می بپالاید