تو ز من فارغ و دلم شب و روز

از تقاضای تو نیاساید

به درم هر که دست باز نهد

گویم این بار او همی آید

چشم بر در ترا همی پاید

خود به از عقل هیچ مفتی نیست

زانکه او جز به عدل نگراید