تا سخن را خر بیاراید

جامه عمر تو بفرسوده

تا قضا آسمان نفرساید

سخن آرای مدح تو چو خرد

ای به جاه تو جان ما خرم

روح را راح تو همی باید

جام از بهر می همی بایست