نزاید مادر گیتی چو تو حر

جهان را پهلوان چون تو نباشد

زهی از تو جهان را صد تفاخر

ندارد بیشه دولت چو تو شیر

به گیتی فتنه کی بنشستی از پای

اگز نه تیغ تو گفتیش التر

فلک با اختران گفتا که آن کیست