به گیتی فتنه کی بنشستی از پای

زهی از تو جهان را صد تفاخر

ندارد بیشه دولت چو تو شیر

نزاید مادر گیتی چو تو حر

اگز نه تیغ تو گفتیش التر

فلک با اختران گفتا که آن کیست

که هست از خیل او چشم ظفر پر